harflerim sustu...dilim gibi...

hüzün dolu gözlerim...ağlamaklı...

yüreğim buruk...isyankar....

ve ben...

sensiz...

yalnız...

bir başıma...

Melek Segah

 

Her gelene hoş geldin dedin 

Kalbinin kapılarını aralamadın 

Sonuna kadar açtın

Umut ettin,  sevdin, hayaller kurdun

Sonuç hiç değişmedi

Gittiler...

Kırda yetişen bir papatya gibi olan sevginin

Üzerine basa basa ezerek gittiler...

Ne kadar alıştım desende 

Her giden birşey alıp götürdü senden....

Ve sen

Yine yalnızlığınla başbaşa kaldın....

Hep gelen ama hiç gitmeyen 

Eski dostum 

Geç karşıma

İki demli çay söyleyip

İki lafın belini kıralım

Hoşgeldin tekrar Yalnızlığım

Hoşgeldin.......

Melek Segah

Bazı sözler kılıç keskinliğindedir,
Kanatmaz,öldürmez belki ama
Canını çok fazla acıtır...
Hangisi daha önemlidir
Söyleyen mi?
Söyleten mi?
Sarf edilen sözler mi?
Yayından çıkan ok gibidir sözler
Çıkmıştır o kara ağızdan bir kere...
Geri alınamaz,yutulamaz....
Keşke sağır olsaydım da duymasaydım dersin
Bazende dilim tutulsaydı da söylemeseydim dersin...
Keşke bunların yerine iki düşünüp bir konuşsaydım diyebilse insan...

Melek Segah