Heryanım cam kesiği
kapanmıyor açılan yaralar..
her dokunuşta daha da sızlıyor...
sar sarmala beni...
yüreğinin revirinde yatır...
aşk serumum ol damarlarımda gez...
yaşam umudum ol...
sev beni çok sev...

Melek Segah

istersen hiç başlamasın

bu hikaye eksik kalsın

onca yaraların ardından

yeni bir aşk yaratamazsın

örselenmiş bir çocukluk

işte benim bütün hikayem

kaç sevda geçse de yüreğimden

bu yıkıntıları onaramazsın

istersen hiç başlamasın

geç kalmışız birbirimize

yanlış kapılarla geçmiş bunca yıl

dönemeyiz artık ilk gençliğimize

istersen hiç başlamasın

söz verelim birbirimize...

Murathan Mungan

Hüzün

Hüzün zaman zaman deli dalgalarla gelir Gönlümün kıyısına vurur Aşınan kayalar gibi ruhum yorgun suskun öylece durur Islak kumlara yazılmış hikayeler Ummana karışır silinir yavaş yavaş Her dalga ömrümden bir şeyler koparır Ağır ağır sönen gönlüm sakin koyları özler Son kum tanesi olana kadar Hüzün zaman zaman deli dalgalarla gelir Gönlümün kıyısına vurur Son kum tanesini alana kadar

Cansın Erol

Evet sende haklısın..
adını şimdi hatırlayamadığım bir şairin de dediği gibi
" Giden gitmiştir, gittiği gün bitmiştir."
küllerinden doğamıyor muş demek ki insan.. sevgi bittiyse eğer...
beni sevmediğini biliyorum...
sevmek için de çabalama..
hem beni hemde kendini kandırma...
sen sol tarafını doldurmak istiyorsun
adına sevgi bazen de aşk dediğin
yalanda olsa yaşamak istediğin duyguyla...
küçüğüm yapma...
nefes aldığın sürece umut hep vardır
doğru insanı, doğru sevgiyi, doğru zamanda bulacaksın...

Melek Segah

Melek Segah adlı kullanıcının fotoğrafları

1

Yorum ekleyin...

Ölüm ölüm geliyor aklıma...

Hep kafamın içinde...

koşuyorum, koşuyorum 

daha hızlı daha hızlı koşuyorum ..

gitmiyor ölüm hala beynimin içinde 

kulaklarımı uğulduyor...

insanlara çarpıyorum kimi bağırıyor...

önüne baksana ....

bakamam....duramam...

ölümü çok yakınımda hissediyorum...

koşuyorum..kalbim bir kuşun kanat çırpması gibi...

ve köşeyi dönüp varıyorum 

orada işte..

geldim 

çocuk parkındayım...

beynimdeki düşünceler yavaş yavaş siliniyor...

çocukların gülüşleri kaplıyor heryeri..

pembe renkli pamuk şekeri tadında gülüşler...

salıncak sırası bekleyen annelerinin ellerini çekiştiren 

ve ağlayan çocuklar

gözyaşlarının rengi mavi o kadar saf ve temiz ki 

gökyüzü gibi...deniz gibi...

siz çocuklar mavi gökyüzünde pembe gülüşleriniz  olsun hep...

acılar,hüzünler uzağınızda 

mutluluk yakınınızda yanıbaşınızda olsun..

siz benim yaşama sevincimsiniz..

ve hayat sizinle daha yaşanılası 

daha katlanılır...

Melek Segah