Ne Gariptir ki;
İnsan hiç tanımadığı birine
Dip köşe temizlik yapar gibi
İçindekileri anlatabiliyor
Anlatırken şaşırıyor 
Ama daha fazla, daha fazla anlatıyor
Yaşanmışlıklarını, hayallerini, özlemlerini
Bunları yaparken de bir çok duyguyu aynı anda yaşıyor
Kaygı, heyecan, rahatlama, özlem
Ve günün sonunda o yabancı dediği insanı
Özlemeye başlıyor...
Arkası Yarın gibi olan hayatını yada 
Bin bir gece masalı gibi devam eden hikayelerini anlatmak için...
Bizim
Yabancı insanlara ihtiyacımız var galiba
Yakınımızda olan uzağımızdaki insanlar yerine....

Melek Segah

İçim Çıfıt Çarşısı karmakarışığım,
Bul beni...

Melek Segah

Son sözü ben söylerim
Son tekmeyi ben atarım
Sonları ben yazarım
En uzağa ben işerim
Nedir bu son olma, 
Üstün olma çabası anlamadım...
Senin çapın ne
Ne kadarsın
Diplomalar
O bildiğin diller 
Tanıdığın kelli felli adamlar
Seni Sen yapmıyor
Sen hala o sümüklü, sidikli 
Ağacın altında ağlayan 
Tıfıl çocuksun...

Melek Segah

Adam konuştu
Kadın dinledi
Adam anlattı
Kadın dinledi
BEN BEN BEN BEN
Kadın sustu....
BEN demekten SEN demeyi bilemeyen adama
Kadın baktı kimseyi göremedi...
Kocaman bir boşluk...

Melek Segah

Bir martı olsam sadece senin göğünde uçsam...

Melek Segah