Ne Gariptir ki;
İnsan hiç tanımadığı birine
Dip köşe temizlik yapar gibi
İçindekileri anlatabiliyor
Anlatırken şaşırıyor 
Ama daha fazla, daha fazla anlatıyor
Yaşanmışlıklarını, hayallerini, özlemlerini
Bunları yaparken de bir çok duyguyu aynı anda yaşıyor
Kaygı, heyecan, rahatlama, özlem
Ve günün sonunda o yabancı dediği insanı
Özlemeye başlıyor...
Arkası Yarın gibi olan hayatını yada 
Bin bir gece masalı gibi devam eden hikayelerini anlatmak için...
Bizim
Yabancı insanlara ihtiyacımız var galiba
Yakınımızda olan uzağımızdaki insanlar yerine....

Melek Segah