Çek çıkar düştüğüm kuyudan…
Ki biliyorsun, ben var halimle yok olma çabasındayım…
Nefes aldığın her anı, hayata döndürememenin telaşındayım..
Yazıyorum Olric…
Okuya okuya bul beni…
Ne imla.. Ne satır arası... Ne paragraf..
Boşluk yok Olric... Dopdoluyum...
Buralarda kalakaldım Olric...
Bir o kadar durgun…
Öyle bir şey işte...
Görüyorum ki, Benimle birlikte hiçbir şey kalakalmıyor…

Oğuz Atay / Tutunamayanlar