bir bir geziyorum ölümleri, gecenin bakışları arasında. 

sabah 

göğe yelken açıyorum, gündüzler tanımıyor beni nasılsa.

 Ayna

larda yürüyorum bazen, martılarla düşüyorum denize; 

dudak

larımı siliyor acılar. soluk alışımı duyamıyorum.

 sokak lambaları 

gibi geç yanıyorum. gölgeler yürümüyor artık. 

kıvrılan yollarda 

şarap lekeleri, sabahın ilk izi. ezanla dönüyor evine yüzü

külrengi gececikler.

 

 kaç kuytuda paslanıyor yalnızlık? 

üşüyorum. 

gideceğim.... 

Kaan İnce