2 Şubat 2015 Pazartesi



Kumrular sokağı bir kente uzayıp gider. 

Gökkuşağım, 
ayrılığım, 
ömür ki eskir ve aşka uzayıp gider… 

Tırmalarken göğsümü sabrın sancısı, 
yalnızlığın kül tadıyım; 
bakarım, yağmur utanmaz bulutundan, 
hasretin üvey adıyım… 

Yılmaz Odabaşı

Hiç yorum yok: