şimdi yüreğime su taşıyan sesini sessizlik çaldı
yüzünde gölgelenmiş bayat bir hüzünle
senin sesin, hasretin
ve gözlerin bana emanet kaldı…

gözlerin… yıllanmış şarkılar kadar yalnız
terli ve suskun akşamlar gibi yorgun

Yılmaz ODABAŞI