Ne gül,

Ne yarın!
Gül, küle karılmış günlerin tortusunda.

Yarın, vurulmuş yatıyor bugünün avlusunda.
Sakla yamalarını kalbim...
İnsanlar büyüdükçe günler kısalırlar;
Günlerimiz gibi aşklarımız da
yittikleri duraklarda kalırlar.
Sakla yamalarını kalbim...
Kendini bıçak gibi ışıyan yeni güne bağışla.
Yürü, arkana bakma, ama umursa.

B a z e n  a n ı l a r a  e n ç o k  y a k ı ş a n  e l b i s e
b i r k a ç  d a m l a  g ö z y a ş ı d ı r  u n u t m a...

YILMAZ ODABAŞI