Hiç olmazsa eskiden arada bir uğrar,
Hal hatır sorarlardı,
Hani yasak savmak kabilinden diyelim,
Senden sonra evin yolunu unuttu çocuklar,
Geçenlerde ışığı açık görmüş,
Kapıdan şöyle bir göründü küçük oğlun,
Bir sitem,bir sitem,
Uğraşamam diyor,üç bucuk emekli aylığınla senin,
Banka kuyruklarında Bu iş güç arası,
O gitti,oturup bir güzel ağladım,
Hani,sana da kızmıyor değilim ara sıra,
Benden önce gittin de sanki,
Sultan mı ettiler seni Mısır”a.

Büyük oğlan desen,bana hala dargın,
Getirdiği müteahhit”e vermemişim diye evi,
Ha bire söylenip duruyormuş,
Yok babamızın anıları varmış,
Yok elleriyle dikmişmiş bahçedeki sardunyaları,
Bıraksın diyormuş,
Bıraksın o eski hülyaları,
Ne babamdan,ne ondan anı kalır,
Bilsin ki,öldüğü gün o ev satılır,
Bu çocuklar kime çekti bilmiyorum ki canım,
Son günlerde dalıp,dalıp gidiyorum,
Canım sıkılıyor,canım.

Kız daha kırkın çıkmamıştı ki,evlendi,
İki çocuklu,o paragöz adamla,
Geçenlerde ayak üstü şöyle bir uğradılar,
Adam hem saygısız,hem de aşırı şişman,
Sana bir şey söyleyeyim mi canım,
Kız pek mutlu değil,yani bin pişman,
Hani dokunsan ağlayacak,
Ayrılırken elimi öptü,
Bu kış havalar soğuk geçecekmiş,
Aman kendine iyi bak,sakın hastalanma bu yaşında,
Sabah akşam mutlaka al o ilacı,
Biliyorsun dedi,babamda yok artık başında,
O gitti oturup bir güzel ağladım,
Artık ne telefonum çalıyor,ne de kapım,
Mektup desen kimden gelecek be canım,
Son günlerde zaten,
Karşı kaldırımlardan dolaşıyor postacı,

Yok,yok sakın aklından geçireyim deme,
İnan ki kırgın değilim,
Biraz burukluk işte,biraz hüzün,
Hüzün bilirsin benim en doğal halimdir,
Hani birde kahve yapmak zor gelmese,
Taşırmasam hani her defasında,
Şişşt,kimse duymasın,
İlaç, milaç ta almıyorum artık,
Kokunu öyle özledim ki canım,
Dün gece kahverengi paltona sarılıp uydum,
Hayalimde okşadım o güzel saçlarını ben,
Hani,sana da kızmıyor değilim ara sıra,
Benden önce gittin de sanki,
Sultan mı ettiler seni Mısır”a.

Mehmet Çetin