"Nasılsın” “-İyiyim!” kadar yalandım
Anahtar deliklerinde susanlar her neyse onlarla oyalandım
Geniş zamanın daralmayışı artarak sızladı içimde
Bıçakladığım perdelerin yarasından sızan bulutlara yaslandım

Yalnızlık arayışı kadar yalandım

Bu yüzden yıkılmış kadınları sevdim ben
Sevinçleri çalınmış ürkek, lirik kadınları
Çoktan büyümüş ceplerimde küçük çakıl taşları!.."

Cengiz Hakkı ZARİÇ