Bazen gidecek hiç bir yerim olmuyor benim.
Bir korkuluk gibi dikiliyorum insanların ortasında.
Bu bayatlamış gezegende bu ıssız hükümdarlıkta ne kadar yer adı ve ne kadar sıfat varsa antik çağdan kalma ölü sözcüklere dönüşüyor.
Arızalı bir pusula parlıyor güneşin alnıma değdiği yerde.
Güneşin alnıma değdiği yerde bütün yönler silikleşiyor bütün yollar dürülüyor…

Ali Ayçil-Kovulmuşların Evi