Bir gece başımızı alıp gitsek diyorum 
Bir deniz kenarı mı olur 
Bir dağ başı mı olur 
Kaçsak bu kalabalıktan 
Bir yer bulsak kendimize 
Düzenli yaşamalardan uzakta 
Bir yanımızda şehrin ışıkları 
Bir yanımızda kucak dolusu yıldızlar 
Orada hiç yemesek hiç uyumasa 
Hiç düşünmesek yarını 
Sonra unutsak sıkıntısını günlerin 
Gecenin karanlığını 
Sonra bıraksak kendimizi sevgiye erdemliğe mutluluğa 
Her nefes alışta duysak yaşadığımızı 
Sonra kaybolsak bu özgürlükte 
Bu hazda 
Bu derin aydınlıkta 
Sonra sabah 
Sonra paydos 
Sonra kurtuluş 
Sonra ölüm... 

Ümit Yaşar Oğuzcan