bir gülün rüzgardan uzaklığını anlarım, kırılır, 
alınganlığımsa, rüzgara hazır olmayanın korkusu... 
bir köylü gibi oyuna gelmemektense, soytarı olsaydım, 
yenilgide boynu ilk vurulan şehit, 
ya da bir köylü gibi, kendimin ve şehirlerin 
unutmasına bıraksaydım oyunbozan ruhumu, 
omuzlarım dar, maskem yerde ve sesim 
karartmıyor gümüşe tutulan aşkların korosunu...

Haydar Ergülen