düşler uzağa düşer 
uzar gider ve büyür çocuk 
kırma güneşler ısıtamaz gölgeyi 

uzakların bundan mıdır öksüzlüğü 

renginden gölgenin 
çala kalem ölüm 

acı yaşadıkça güzelleşir çocuk 
ve büyür yürek 


uzakların, daha uzakların 
uzayan parmaklarının ucu 
kırma güneşlerde üşüyen 
çocuklar gibi öksüzdür 
uzadıkça ölüm... 

Turgay Uçeren