iyice yaklaştı bana ölüm. 
Dünya, her zamankinden güzel, dünya. 
Dünya, iç çamaşırlarım, elbisemdi, 
başladım soyunmağa. 
Bir tren penceresiydim, 
bir istasyonum şimdi. 
Evin içerisiydim, 
şimdi kapısıyım kilitsiz. 
Bir kat daha seviyorum konukları. 
Ve sıcak her zamankisinden sarı, 
kar her zamankinden temiz. 

Nazım Hikmet Ran