Her satırında mutluluklarla sana akıyor fakir cümlelerim.
Artık cümle sonundaki süslü kafiyeler hayatı yada seni anlatıyor.
Her gülüş seni andırıyor..
Hayat seninle daha güzel oluyor.
Çünkü seni seviyorum ve seviliyorum. 
Kırık aynalar bile şarkılarda senin Gözlerini anlatıyor.
Hüzün yok artık. Bulutlar bile Kulaklarıma nağmeler fısıldıyor. yağmurun her düştüğü yerde bir çicek ekiliyor senin adına..
Kırıyorum pas tutmuş zincirleri..
Kısır döngüler başımı ağrıtmıyor..
Karanlıklar içinde benliğimi aramıyorum.
Yokluğun yitik düşmüyor tozlu yollarda..
Her duvarda bir gülüşün çizili..
Her cümlenden sonra içimden seni seviyorum demek geliyor.
Aldığın her nefeste daha çok gülümsüyor yüzüm.
Zaman sevdaya akıyor.
Artık hüznün çeşmelerinden ayrılıkları içmiyorum. Sen varsın.
Bir nefes kadar yakınsın.
Umutlarım yüreğime dolmuş ve bahar ise Gözlerimde ..
Karakış olsa bile ben Gözlerinde yaşıyorum güneşli sabahları.
Çünkü seni seviyorum ve seviliyorum…

(Alıntı)