Şimdi gidersen
iki gözü kara bir özlem sabahlayacak İstanbul’da
güneş doğmayacak
gün geçmeyecek 
gelmeyeceksin kokusu yayılmışken odama
ve bir aşktan yorgun düşüp
sığındığım kollarından düşeceğim tepetakla
sen yoksun
kimse tutamayacak düşlerimden bir kez daha
yoksan
sonrası olmayacak dünü düşünmek yeşermişken aklımda...

şimdi gidersen
iki eli yakanda bir aşk olacak İstanbul’da
görmeyecek
duymayacak
senin gibi olmayacak korkusu duruyorken aklında
ve söz yenisi olmayacak 
semasına kapılıp gittiğim günün
girdabında durup öylece bakarken ardından
sana teyellediğim ömrümle ömrünün
bir köşesinde bekleyeceğim 
gelip geçersin
geçip bakarsın
bakıp gülesin diye yokluğuma
şimdi gelirsen
bir masal daha yarım kalmayacak...

(Alıntı)